Kot meteopata
Opublikowano 29 stycznia 2010
Czy koty są meteopatami? Patrząc na Mikę mogę przypuszczać, że przynajmiej niektóre tak. Przez ostanich kilka dni ciśnienie było niewiarygodnie wysokie. 774 mmHg przy normalnym 760 mmHg to rzeczywiście nie lada problem dla “sercowców” i … właścicieli kotów meteopatów 
Mika nie potrafiła spokojnie usiedzieć na miejscu. Albo ganiała za Ksenią, albo biegała za zabawkami albo przynosiła sznureczek aby jej rzucić. To ostatnie jest urocze o ile odbywa się w dzień. W środku nocy człowiek może jedynie pozgrzytać zembami i mieć nadzieję, że po trzech razach kotu znudzi się taka zabawa. Tak więc spadek ciśnienia do 740 mmHg (druga skrajność!) dał nam nieco odetchnąć i pozwolił się wyspać. Przy tak niskim ciśnieniu Mika śpi calutką noc jak aniołek. A z nią i my.
Oto Mika bawiąca się uloubionym sznureczkiem.
)
Po krótkiej przerwie wracam do cyklu „Nowy koci lokator”, przeznaczonego głównie dla debiutantów w dziedzinie służenia kotu. (Tak, tak, to nie pomyłka. Kota się nie „posiada”, kotu się służy!)
Wreszcie ruszyłam do przodu z szydełkowaniem. Spódnica chwilowo leży odłogiem a ja wzięłam się za kończenie serwetek. Dwie z nich zrobiłam już jakiś czas temu i czekały aż je wypiorę, wykrochmalę i zblokuję. I tak przestawiam dzisiaj słoneczną rozetkę. Serwetka ta ma średnicę 36 cm i zrobiłam ją z kordonka 
Koty lubią towarzyszyć swoim ludziom w codziennych czynnościach. Moje kocice nie są tu wyjątkiem. Szczególnie Mika ma zwyczaj nie odstępować mnie na krok kiedy chodzę po mieszkaniu. Lubi też spać w odległości 1 metra ode mnie kiedy pracuję pracy biurku. Wymaga to oczyszczania powierzchni na której kot się rozkłada. I tak wiecznie przestawiam swoje papiery i książki gdyż Mika jakoś nie może się zdecydować, czy woli leżeć bezpośrednio na biurku, czy może na drukarce. Obserwowanie takiego rozespanego kota, kiedy ma się do przygotowania wykład, wcale nie motywuje do pracy. Zawsze kiedy patrzę na Mikę wyciągającą się na moim biurku mam ochotę zwinąć się w kłębek na łóżku. Podobnie demotywująco wpływają na mnie koty podczas rannego wstawania. Właśnie wtedy moje kocice miałyby ochotę przytulić się do mnie, wejść pod kołdrę i pomruczeć a ja muszę wstawać. 
Dzisiaj kolejny drobiazg ozdobiony techniką decoupage – chustecznik. Formę jak zwykle zrobił mój mąż z tektury a ja ozdobiłam “kocimi” elementami. Rysunki kserowałam i niestety musiałam później wiele razy lakierować aby pozbyć się wypukłości. Wolę używać serwetek pomimo że są takie delikatne. Chustecznik był prezentem dla mojej mamy ale nawet nie wiem, czy podobał się obdarowanej. Pomyślałam, że i mnie przydałby się taki do łazienki ale jak wiadomo „szewc bez butów chodzi” 
Dzisiaj krótko gdyż praca mnie nieco przytłoczyła. Przygotowanie wykładów na 10 godzin zajęć (z czego 8 w najbliższy weekend) to nie byle co i na koci wpis nie zostało już dużo czasu. 
Dzisiaj kolejny świąteczny decoupage – bombka. Zrobiłam ją na próbę gdyż byłam ciekawa jak się takie bombki robi. Teraz już wiem – trudno. Elementy trzeba nacinać przed przyklejeniem gdyż płaski papier nie chce się naturalnie układać na kulistej powierzchni. Serwetka jest tu nieco lepsza gdyż da się ją delikatnie uformować. Lakierować trzeba na raty gdyż nie ma jak tego trzymać. Pomyślałam o specjalnym uchwycie ale dla jednej sztuki nie warto. Tak więc prezentuję moje kuliste dzieło! Jak Wam się podoba?
Na początek życzę Wam wszystkiego najlepszego w nowym roku! Niech Wam się szczęści, piękne włóczki same wchodzą do rąk a później łatwo i przyjemnie dają się przetwarzać na prześliczne rękodzieła. I niech Wasze koty mruczą głośno i nie nadużywają Waszej cierpliwości.
